Polish Times - Czas Polski - tygodnik polski w Detroit, USA

Tradycją już jest, że w weekend najbliższy daty 11 listopada (Święta Niepodległości) Związek Harcerstwa Polskiego w Michigan organizuje obchody rocznicy tego ważnego w polskiej historii wydarzenia.  11 listopada 1918 roku uznaje się za datę odzyskania przez Polskę niepodległości po 123 latach rozbiorów dokonanych przez Austrię, Prusy i Rosję.  Tego dnia w Compiegne we Francji podpisano zawieszenie broni będące kapitulacją Niemiec i kończące I wojnę światową.  Także w tym dniu Rada Regencyjna przekazała w ręce Józefa Piłsudskiego - jako tymczasowego naczelnika państwa polskiego - całą władzę cywilną i wojskową.

O tych pamiętnych wydarzeniach szerzej mogli dowiedzieć się goście harcerskiego bankietu, który w niedzielę, 8 listopada, odbył się w sali Jana Pawła II przy parafii Matki Boskiej Częstochowskiej.  Referat na ten temat przygotowała pani Urszula Wojna.  Mówiła nie tylko o wydarzeniach sprzed 91 lat, ale także o dzisiejszej Polsce.  „Tyle się wydarzyło na ścieżkach naszej historii.  Były wielkie zrywy i upadki.  Zwycięstwa i klęski.  Aż wreszcie przyszło nowe - Solidarność.  Tak wierzyliśmy, że Polska będzie Polską.  Ale znowu nasze słabości narodowe wzięły górę i zniszczyły to, co się dobrze zaczynało i zawiodły nasze nadzieje” - mówiła pani Wojna.  „Dziś mamy w Polsce dziwne kontrasty.  Ciągle brak nam jedności narodowej.  W miejsce Polski solidarnej - mamy dosłownie publiczną kłótnię.  Wprawdzie mamy wolną Polskę, wywalczoną i wymodloną w kościołach, co huczały pieśnią >Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie<.  I mamy ją wolną z Łaski Boga, którą nam wypraszał nasz Ojciec Święty Jan Paweł II, gdy wołał w Warszawie: >Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi.  Tej ziemi<.  Oby się to spełniło!  Tylko dlaczego nam Polakom łatwiej zrozumieć, że miłość do Ojczyzny mierzy się miarą ran przelanej krwi i wysokością barykady - niż dla niej pracując w zgodzie i zrozumieniu” - zastanawiała się pani Wojna w swym referacie.  „Tyle jeszcze innych myśli w to 91-lecie.  Tyle obaw, ale i nadziei (...) że Polska będzie Polską w zgodzie, prawdzie i wspólnym zrozumieniu się.  Bo ona jest częścią nas, a my tu na emigracji jej małą cząstką.  I nie ważne gdzie - niczym te jesienne liście rozrzucił wiatr historii – pamiętajmy zawsze to, że wszyscy wyrośliśmy z tego piastowskiego drzewa, któremu na imię Polska” - zakończyła swoje przemówienie pani Wojna.

Podczas bankietu referat z okazji innej ważnej rocznicy - 70-lecia wybuchu II wojny światowej wygłosił Antoni Walawender.  On także mówił nie tylko o samym okresie II wojny światowej, ale także o tym, co działo się po jej zakończeniu.  „Po II wojnie światowej osądzono zbrodnie hitlerowskie, ale prawie że z pominięciem katolickich Polaków.  O Polskiej Golgocie Wschodu milczano.  Dziś (...) 80 tys. Sybiraków nadrabia te zaległości, by zaświadczyć przed młodym pokoleniem i przed tymi, którzy tej prawdy nie poznali.  Prawdy o tragicznym losie jeńców wojennych i zesłańców w imperium sowieckim” - mówił pan Antoni. 

Regułą już jest, że podczas bankietu wyróżniane są osoby, które w sposób szczególny popierają polonijne harcerstwo.  Do pokaźnej już listy osób nagrodzonych w latach poprzednich w tym roku dołączyli wyróżnieni specjalnymi plakietami: George Lukowski, Leszek Bartkiewicz, Janina Orlik, Mieczysława Mrukowicz oraz Anna Babel.  Plakiety przyznane zostały przez Zarząd Obwodu ZHP na stan Michigan.  Dodatkowo przyznano Srebrne i Złote Odznaki ZHP, które nadaje na wniosek Zarządu Obwodu, Komenda Główna w Londynie.  Srebrne Odznaki otrzymały panie: Małgorzata  Mulik, Bogusława Tomaszewska   i Jolanta Bujny.  Złotymi Odznakami natomiast wyróżniono: Joannę Zawadzką i Jacka Miegocia.

Dziękując w imieniu nagrodzonych, pan George Lukowski uczulił zebranych, aby popierać wysiłki ZHP, m.in. w utrzymaniu Stanicy Harcerskiej na Białowieży.  „Potrzeby są duże, aby ośrodek na Białowieży mógł służyć Polonii na długie lata” - mówił pan Lukowski.
Nie zabrakło podczas bankietu okolicznościowego programu artystycznego, który przygotowała młodzież    harcerska oraz wspólnego śpiewania pieśni harcerskich i żołnierskich (przy akompaniamencie znakomitego pianisty Leszka Bartkiewicza).

Miłym akcentem było wręczenie czeku na sumę $500 na poczet rozbudowy „Białowieży” przez prezeskę Gminy 122 Związku Narodowego Polskiego Stellę Szczęsną.  Pieniądze te zebrane zostały podczas letniego pikniku Gminy 122, na którym prowadzone było stoisko harcerskie ze sprzedażą książek. 

Na koniec jeszcze niestety jedna uwaga.  Szkoda, że witając imiennie gości specjalnych, dh Alfred Liss nie przyłożył się za bardzo do odczytania poprawnie ich nazwisk.  To „mała wpadka”, ale tych poprzekręcanych nazwisk było trochę sporo i trudno było tego nie zauważyć.  Wierzymy, że następnym razem będzie bezbłędnie!  (seb)